طفلی به نام شادی، دیریست گمشده ست
با چشمهای روشنِ براق
با گیسویی بلند به بالای آرزو
هرکس از او نشانی دارد
ما را کند خبر
این هم نشان ما :
یک سو خلیج فارس / سوی دگر خزر
( شفیعی کدکنی )
اجتماعی-طنز_فرهنگی-گاهی سیاسی
تفنگ های پر برای شلیک به
مغز های پر ساخته شده اند. و مغز های خالی برای پر کردن
این تفنگ ها.از کسی که کتابخانه دارد و کتاب های زیادی می خواند نباید هراسید. باید از کسی ترسید که تنها
یک کتاب دارد و آن را مقدس می داند و هرگز آن را نخوانده است. مادر من تو یاری و یاور من روزت مبارک دوست دارم هیچ کس هم مقصر نیست و همین بیشتر آدمو اذیت میکنه یعنی اینکه بدونی که خودتی که مقصری و جایی باشی که دوست نداشته باشی باشی و انوقته که به خودت فحش میدی نمیشه روراست باشی برعکس فکر میکنن داری گولشون میزنی باید بیشتر بد باشی پ ن:محبت که از حد بگذرد نادان خیال بد کند _میدونی چرا زمین گرده ؟ _چرا؟ _چون ما ادم روش وایستادیم پشت سر هم اگه یکی رو هل بدیم بالاخره یه دستی هم مارو هل میده مرده آن است كه نامش به نكويي نبرند هیچ وقت آرزو نکن که در این دنیا جای کسی باشی، چون اگر آرزویت برآورده شود، جای تو در دنیا خالی می ماند. طفلی به نام شادی، دیریست گمشده ست با چشمهای روشنِ براق با گیسویی بلند به بالای آرزو هرکس از او نشانی دارد ما را کند خبر این هم نشان ما : یک سو خلیج فارس / سوی دگر خزر ( شفیعی کدکنی ) افق تاریک، دنیا تنگ، می دانم! ولیکن ره سپردن در سیاهی، رو به سوی روشنی، زیباست می دانی؟
پ ن:الان در حد تیم ملی عصبانی ام
پ ن:به خدا به سن نیست به ساله